Hindi mo kayang ibigay ang gusto ko.

Gusto kong lumipad,

magkaron ng kapangyarihan,

pag laruan ang oras,

manirahan sa pantasya.

Pero salamat sa pagkakait sa akin nito,

Sa paghatak sakin palapit sa baba at panatilihing nakalapat ang paa ko sa lupa.

Salamat sa pag hawak ng kamay ko nang hindi ako tuluyang tangayin ng pantasya ko.

Salamat dahil hanggang ngayong ay buhay pa ako at lumalaban,

Hindi ako natuloy sa alapaap,
Para makita ko ang sukdulan ng mundo,

Napagtanto kong,
Sa paglapat ng paa ko sa lupa, mas nakilala ko ang mundo ng masa.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s